حقایقِ تلخ...

وقتی کم میاری... چهارشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۳۹۶ | 10:59 به نام او... دیروز کل مسیرِ رفت و برگشتِ کلاس ِ خودشناسی رو گریه کردم...از پریشب که داداش رو دیده بودم و فهمیده بودم نگران روده اش شده، حالم خراب بود، نه کار فرصت یه دلِ سیر گریه میداد نه فضای خانوادگی...خسته شدم اونطرف از بس گفتند: "تو قوی هستی"...بابا منم آدمم...کم میارم...داغون میشم...کجا باید فریاد بزنم حالم بده...کجا باید دردِ دلم رو بنویسم بدون اینکه نترسم کسی که اومده وبم، یه وَخ ناامید نشه...چطور وقتی خودم داغونم به بقیه روحیه بدم...الان خودم نیاز به حمایت دارم...نیاز به کسی که سرم رو بزارم رو شونه اش و بابت ترسام، های های گریه ک حقایقِ تلخ......

امان از بی وفایی ها... چهارشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۳۹۶ | 23:15 به نام او... خیابانهای تهران، دوباره چهره نظامی به خودش گرفته...شیخ بلاخره خودش دست به کار شد و اعتصاب غذا کرد و شرمندگیش موند برای ما...سه ماه پیش، ویدئوهای حسن آقا رو دست به دست میکردیم و از حرفهای شجاعانه اش، قند تو دلمون آب میشد...اون لحظه ای که جمعیت یک صدا می گفت: حصر باید بشکنه، قفسه سینمون داشت از جا کنده میشد...تو چند روز گذشته ضد حال پشتِ سرِ هم...اون از ضایعاتِ انتخابات که آقا ریختشون تو مجمعی که قرار مصلحت این قوم رو تعیین کنند...آدمهایی که مصلحت خودشون رو هم نمیدونند...اون از معرفی وزرا که خون به دلمون کرد و حالا هم اع حقایقِ تلخ......

بدترین روزِ کاری... شنبه بیست و هشتم مرداد ۱۳۹۶ | 19:54 به نام او... قبل شروع پست دو تا اسم رو به خاطر مسایل امنیتی تغییر می دهیم!!! babri=بنگال aghaye hamkar=دانمارکی دانمارکی از چهارشنبه برای ماموریت رفته ایتالیا...اوضاع در این چند روز تحت کنترل بود شُکر خدا...امروز اسکیل آپ داشتیم، دکتر تحقیقات عجیب گندِ دماغه و دهنِ بنگال رو سرویس کرده که تولید هواش بده(بنگال معتقده بیشتر از زنش قربون صدقه این خانم دکتر میره!!!)...حالا فکر کن کارگرهای من از شدت گرما داغون میشند و اسپیلت ندارند حالا واسه یکنفر اسپیلت خریده!!! حالا بنگالِ خنگول، بدون سوال از من اسپیلت رو در سالن ساخت نصب کرده و این خلافِ ق حقایقِ تلخ......

حقایقِ تلخ... دوشنبه سی ام مرداد ۱۳۹۶ | 13:50 به نام او... من آدم خوش باوریم...دلم می خواد دنیا رو زیبا ببینم...خودم با نگاه مثبت و غیر منفعت طلبانه به قضایا نگاه می کنم و فکر میکنم بقیه هم مثل من هستند و زهی خیالِ باطل... چهارده ساله بودم که بعد ماهها مقاومت در مقابل رضا کم آوردم...رضا اون روزها خوشگل و خوشتیپ بود و بی نهایت مغرور...این که میدیدم، محل هیچکس نمیزاره و حاضرِ برای رضایتِ من هرکاری کنهِ برای اینکه شیفته اش بشم کافی بود...غیرتی با زبان گرم...چشمهای بُران و صدای جذاب...انرژی رضا، زئوس بود...یه مرد زئوسی تمام عیار...رضا شعر زیاد می خوند و دل میبرد...یا چشمهاش سگ داشت و وقتی نگات میک حقایقِ تلخ......